Το Παρθένο Δάσος Φρακτού βρίσκεται στα βόρεια του νομού Δράμας, δίπλα στα σύνορα με τη Βουλγαρία και έχει έκταση 11.000 στρεμμάτων περίπου . Το δάσος βρίσκεται σε μεγάλο υψόμετρο, ακριβώς κάτω από την 1.950 μέτρων υψηλότερη κορυφή της κεντρικής Ροδόπης, και φτάνει μέχρι τα 1.500 μέτρα ύψος περίπου στην πλαγιά του βουνού.
Το δάσος χαρακτηρίζεται ως “παρθένο”, γιατί σε αυτό υπήρξε ελάχιστη ή καθόλου ανθρώπινη δραστηριότητα κατά τα τελευταία τουλάχιστον 500 χρόνια. Αυτή είναι και μια μοναδικότητα που δεν τη συναντάμε σε κανένα άλλο δάσος της Ελλάδας. Κηρύχτηκε διατηρητέο μνημείο της φύσης ήδη από το 1980. Στην περιφέρεια του παρθένου δάσους υπάρχει μία δασική ζώνη πολύ ήπιας – οικολογικής ανθρώπινης δραστηριότητας, όπου επιτρέπεται μόνο η παραγωγή ξύλου και η αναψυχή.
Μέσα στο παρθένο δάσος βρίσκουμε πεζοπορικά μονοπάτια, καθώς και σκεπαστούς χώρους ξεκούρασης σε συγκεκριμένα σημεία, όπου μπορούν να καταφεύγουν οι επισκέπτες όταν βρέχει, κάτι που συμβαίνει συχνά, ακόμη και το καλοκαίρι, λόγω του υψηλού υψόμετρου και της πλούσιας, άγριας βλάστησης του δάσους. Μέσα από το παρθένο δάσος περνάει και η διαδρομή του τοπικού υπερμαραθώνιου Virgin Forest Trail (VFT).
Λίγα χιλιόμετρα πριν την είσοδό στο Παρθένο Δάσος Φρακτού, υπάρχει το λεγόμενο Δασικό Εργοτάξιο, όπου υπάρχει το φυλάκιο του Δασαρχείου και τα ξύλινα σπιτάκια των υλοτόμων, τα οποία κατά περίπτωση μπορούν να φιλοξενήσουν και επισκέπτες που διανυκτερεύουν στην περιοχή. Άλλος πιθανός τρόπος διαμονής είναι και η κατασκήνωση στο ίδιο σημείο.
Το Παρθένο Δάσος Φρακτού διακρίνεται από την έντονη, τραχιά γεωμορφολογία του, στην οποία ο κύριος υδάτινος όγκος είναι το Αχλαδόρεμα. Το Αχλαδόρεμα δημιουργεί εντυπωσιακά τοπία μέσα στην πλούσια βλάστηση, και σχηματίζει έξι καταρράκτες στην περιοχή, από τους οποίους οι τρεις είναι εποχιακοί, δηλαδή έχουν νερό μόνο κατά τους χειμερινούς μήνες.
Αυτό όμως που κάνει το δάσος πραγματικά μοναδικό είναι η πολύ ξεχωριστή χλωρίδα του. Πρόκειται για ένα μεικτό δάσος από αειθαλή και κωνοφόρα, στο οποίο συναντάμε είδη δέντρων τυπικά των χωρών της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης, τα οποία είναι σπάνια στην Ελλάδα. Σε αυτά συμπεριλαμβάνονται τα έλατα, οι οξιές, οι πεύκες, οι ερυθρελάτες, τα μαυρόπευκα και οι σημύδες. Μάλιστα, το Παρθένο Δάσος Φρακτού είναι το νοτιότερο σημείο της Ευρώπης όπου μπορούμε να βρούμε τις ερυθρελάτες, ή νορβηγικά έλατα. Το πλήθος, η πυκνότητα και το ύψος των δέντρων δημιουργούν ένα μοναδικό σκηνικό άγριας βλάστησης που δεν συναντάμε πουθενά αλλού στην Ελλάδα. Το σκηνικό αυτό ενισχύεται από τα δυσεύρετα άνθη που ευδοκιμούν στην περιοχή, όπως ο λεγόμενος κρίνος της Ροδόπης, καθώς και άλλες ποικιλίες από κρίνους, βιόλες, αγριογαρύφαλλα και γεράνια, ενώ τα πιο ξεχωριστά και σπάνια είδη είναι οι πολυάριθμες τοπικές ποικιλίες από ορχιδέες.
Όσον αφορά την πανίδα του, η μηδαμινή ανθρώπινη δραστηριότητα που υπήρχε διαχρονικά στην περιοχή αυτή, έχει ευνοήσει το μεγάλο πληθυσμό άγριων ζώων που βρίσκονται στα όριά του. Ανάμεσα σε αυτά, την τιμητική τους έχουν τα πουλιά, τα οποία βρίσκονται σε μεγάλους αριθμούς και συμπεριλαμβάνουν διάφορα είδη αρπακτικών όπως αετούς και γεράκια, μέχρι σημαντικούς πληθυσμούς από καρυοθραύστες, δρυοκολάπτες, μπούφους, τσίχλες και κοτσύφια. Πολύ πλούσια είναι και η συνήθης πανίδα που συναντάται στα ελληνικά δάση, και η οποία συμπεριλαμβάνει είδη όπως οι αρκούδες, τα αγριογούρουνα, οι λύκοι, οι αλεπούδες, τα ελάφια, τα ζαρκάδια και οι βύδρες. Σημειωτέον ότι το Δάσος φιλοξενεί τον τελευταίο εναπομείναντα πληθυσμό κόκκινων ελαφιών στην Ελλάδα.
