Κρυμμένο μέσα στις καταπράσινες φυλλωσιές των δένδρων, μερικά χιλιόμετρα πριν το Παρανέστι, σε μια εσοχή του δρόμου, συναντάμε το εξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής, δίπλα από το οποίο, εδώ και εκατό χρόνια, αναβλύζει από τα έγκατα της γης και κάτω από τις βελανιδιές, το δάκρυ της Αγίας Παρασκευής. Ένα θαυματουργό Αγίασμα για τους πιστούς, το οποίο τιμούν με ευλάβεια όπως και την Αγία Παρασκευή, πιστοί από την ευρύτερη περιοχή αλλά και απ’ άλλα μέρη της χώρας μας, στο πλαίσιο του Θρησκευτικού Τουρισμού.

Δίπλα στην εκκλησία, χτίστηκε με τη συνδρομή προσκυνητών και Ελλήνων μεταναστών, ένας ξενώνας. 

Τα τάματα στη χάρη της Αγίας Παρασκευή είναι πολλά, συνήθως ρούχα, μαντίλια, φανέλες, κομποσκοίνια, κυρίως από ανθρώπους που είναι άρρωστοι. Συνηθίζεται, είτε να τ’ αφήνουν οι ίδιοι οι προσκυνητές ή να τα στέλνουν με συγγενείς τους οι οποίοι και θα τους φέρουν και λίγο Αγίασμα, για να πιουν και να αλείψουν τις πληγές τους, ιδίως αν υποφέρουν από σοβαρή πάθηση των ματιών.

Τα τάματα αυτά, ως συνήθως, τα κρεμούν σ’ ένα από τα δένδρα που βρίσκονται στην αυλή της εκκλησίας, αλλά και δίπλα από το εικόνισμα της Αγίας Παρασκευής που βρίσκεται στον τοίχο του πετρόχτιστου αγιάσματος.