Πρόκειται για τον πρώτο Σταθμό του Νομού Δράμας επί της γραμμής Θεσσαλονίκη – Αλεξανδρούπολη. Πρωτολειτούργησε το 1896 και μαζί με κάποια βοηθητικά του κτήρια έχουν χαρακτηριστεί ως μνημεία από το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων.

Το κτίριο είναι διώροφο και στο ισόγειο φιλοξενεί τους χώρους των εργαζομένων του σταθμού ενώ ο όροφος έχει χρήση κατοικίας Σταθμάρχη. Στην δεξιά στενή όψη του σταθμού από την πλευρά των γραμμών εφάπτεται ισόγεια και ξύλινη κτιριακή κατασκευή η οποία χρησίμευε ως χώρος αναμονής των επιβατών. Αποτελεί κτίριο ειδικής χρήσης και διατηρεί τα αυθεντικά μορφολογικά και κατασκευαστικά του στοιχεία, είναι συνδεδεμένο με την κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη της περιοχής του και κατά συνέπεια είναι σημαντικό για την εξέλιξη της περιοχής από ιστορική, πολιτισμική, πολιτιστική, οικονομική και κοινωνική άποψη κατά το τέλος του 19ου και αρχές του 20ου αιώνα.