Το «Έθιμο των Αράπηδων», αναβιώνει ανήμερα των Θεοφανείων και θεωρείται από τα πιο εντυπωσιακά απ’ όλα τα δρώμενα. Αποτελείται από ομάδες 5-6 ατόμων που είναι μεταμφιεσμένοι σε «Αράπηδες» που διαθέτουν μαύρες φλοκωτές κάπες και υψικόρυφες προσωπίδες, κεφαλοστολές από γιδοπροβιές. Στη μέση τους δένουν τρία μεγάλα κουδούνια ενώ στα χέρια τους κρατούν από ένα μακρύ ξύλινο σπαθί καθώς και ένα σακουλάκι με στάχτη του Δωδεκαημέρου, χτυπώντας με αυτό όσους συναντούν «για το καλό» .

Όλες οι ομάδες των «Αράπηδων» κάνουν κοινή παρέλαση στους δρόμους, κάτω από τους εκκωφαντικούς ήχους των κουδουνιών τους. Δύο αρχηγοί ομάδων παλεύουν μέχρι την τελική πτώση του ενός. Ακολούθως, γύρω από τον πεσμένο αρχηγό, μαζεύονται όλοι, σε μια μυσταγωγία, που τελειώνει με την ανάσταση του νεκρού και τον ιδιόρρυθμο ξέφρενο χορό όλων, που ακολουθεί. Η παράσταση αυτή συμβολίζει το θάνατο του Διονύσου από τους Τιτάνες και την ανάστασή του από το Δία και παράλληλα τον ερχομό της άνοιξης.